Książki nowości

„Do granic. Opowieść o ludziach, w których jest wojna” Angelika Kuzniak

Wojna jest tragicznym zapisem historii, która stanowi ostrzeżenie dla wszystkich. Tragizm, bezsensowne śmierci oraz brutalność tamtego okresu powinna być jasnym sygnałem, że tego typu zdarzenia nie powinny mieć już nigdy miejsca. Z tego powodu wciąż muszą powstawać nowe książki czy filmy, które przypominają całemu społeczeństwu, to co zdarzyło się w ubiegłym wieku nigdy więcej nie powinno mieć miejsca. Nauczeni doświadczeniem oraz traumą tamtych pokoleń musimy zrobić wszystko by nie dopuścić do powtórki z historii. Książki odgrywają w tym ogromną rolę, ponieważ doskonale opisują to co wtedy się wydarzyło. Jadę do Ustki jest książka Angeliki Kuźniak, która jest cenioną reporterką. Zasłynęła jako autorka „Papieży”, „Stryjeńska. Diablo nadali”. Już trzy razy otrzymała Nagrodę Grand Press, a za wywiad z Hertą Muller zdobyła nagrodę imienia Barbary Łopieńskiej. Dzisiaj wraca do czytelnika z niezwykle przejmującą książką „Do granic. Opowieść o ludziach, w których jest wojna„. Książka ukazała się nakładem wydawnictwa Znak.

Póki jest pamięć wydarzenia nie zginął

Akcja książki rozgrywa się w styczniu 1945 roku. W tym czasie miejsce ma tragiczne zdarzenie. Na strychu jednego z domów znajdującym się w Wildenhagen (dzisiejszy Lubin) blisko 70 kobiet decyduje się popełnić samobójstwo. Przyczyną tych tragicznych śmierci jest kiełkująca powoli w głowie świadomość. Przez 5 lat słyszały, że lepszym rozwiązaniem jest umrzeć niż znaleźć się w rękach żołnierzy, wchodzących wówczas na ziemie polskie, Armii Czerwonej. O przedstawicielach sowieckiej armii krążyły legendy na temat ich brutalności i bezwzględności. Nie mieli litości dla nikogo. Na strychu ginie również mała Heidchen, której w samobójstwie pomaga własna matka. Kobieta samodzielnie zawiązuje swojej małej córeczce pętlę na szyi. dziewczynka jednak nie umiera i to ona staje się naocznym świadkiem tego dramatycznego wydarzenia. Później opowiada co tak naprawdę wydarzyło się w tamtej nocy. Kolejno bohaterką jest Mariella Mehr, będąca poetką i pisarką. Jest córką Jeniszów, którzy w świadomości społecznej funkcjonują jako szwajcarscy Cygani. zostaje rozdzielona z rodzicami w wieku 5 lat na skutek akcji określanej jako cywilizowanie koczowników. Traci nawet swoje imię, a cywilizowanie ma polegać na stosowaniu elektrowstrząsów i lodowatych pryszniców. Nawet nie zdaje sobie sprawy, że to zaledwie zarys tego, co dopiero ją czeka. Książka jest brutalnym zapisem doświadczeń ludzi, którzy wciąż przeżywają w sobie wojnę. Jest również zapisem zła, które wciąż się przecież panoszy. Porusza również kwestie polsko-niemieckie.